فوتبال بدون داور، چیزی جز هیاهو و هرجومرج نیست. داور توی زمین فقط یک نفر نیست، اون نماد قانون، عدالت و اعتبارِ این بازیه. همه ما، از بازیکنا و مربیا گرفته تا ما هوادارا، ممکنه وسط بازی بحث کنیم، اما در نهایت همه به اون سوت و اون اقتدار احترام میذاریم تا بازی، بازی بمونه.

ژوزف بلاتر با اشاره به ماجرای تلخ «عمر ارتان»، داور ۳۴ ساله و سرشناس اهل سومالی، حرفای تکاندهندهای زده که مستقیماً قلبِ عدالت در فوتبال رو هدف میگیره. عمر ارتان، برنده جایزه برترین داور سال ۲۰۲۵ آفریقا، قرار بود با دعوت رسمی فیفا به عنوان اولین داور تاریخ کشورش در جام جهانی ۲۰۲۶ قضاوت کنه. او با پاسپورت عادی و ویزای رسمی مسابقات وارد فرودگاه میامی آمریکا شد، اما مأموران مرزی به خاطر قوانین سختگیرانه برای اتباع سومالی، بعد از ۱۱ ساعت بازجویی جلوش رو گرفتن و او رو به استانبول برگردوندن تا شانس حضور در این تورنمنت رو از دست بده.
بلاتر در واکنش به این اتفاق گفت که رد کردنِ یک داور در مرز، اصلاً مسئله کوچکی نیست؛ این فقط متوقف کردنِ یک شخص نیست، بلکه رد کردنِ اقتدار و اصالتِ خودِ فوتبال است. اگر کشوری نتواند حضور رسمیِ قاضیِ میدان را قبول کند، باید به طور جدی سؤال کرد که آیا اصلاً صلاحیت و شایستگیِ میزبانیِ جام جهانی را دارد یا نه؟
جام جهانی بزرگترین سقفِ مشترک برای تموم ملتهاست و پایههای اون روی احترام، بیطرفی و قانون شکل گرفته. وقتی قانونِ بازی رو پشت مرزها جا بگذاریم، دیگه چیزی از روح و روحیه این بازی باقی نمیمونه.
