اون قابلمه تازه آب بندی شده بود, خودش میدونست چیکار باید بکنه , اصلا خودش, پاش میوفتاد, اوجاقم خاموش میکرد اگر من یادم میرفت! میدونست من چی میخوام, همونو تحویلم میداد !

۱۰-۱۵ سال بود با این قابلمه یار و قار همدیگه شده بودیم, کافی بود من فقط بگم, پلو, واسم پلو میپخت مامان!

خودش کارای خودشو میکرد, من فقط میزاشتمش رو اجاق میگفتم, من همین دوور و وارم , کار داشتی هستم, هر وقت منو لازم داشت, صدا از خودش درمیآورد, سوت میزد, اصلا بسکه تو آشپزخونه معین گوش داده بودم, یاد گرفته بود, آهنگ پشت در و ننداختی ننه واسم میزد!

لامصب اصلا خودش یک پا چت جی پی تی بود

The post 😲😨🙄….حیف شد, خیلی حیف شد appeared first on kostfastnix.

دوستان گلم, بازم براتون صحبت کردم اون هم تصویری! باور کنین, این فیسبوک هی میگه, از فالوور هات تشکر کن, خیلی دارن زیاد میشن, یکی نیست بهش بگه من تا روز ۲۰ اکتبر که صفحم هک نشده بود, روزی بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر به فالوور هام اضافه میشد, برام مهم نبود حالا بخاطر ۷۰۰-۸۰۰ تا در ۲-۳ روز بیام به دست و پای فالوور ها بیوفتم!
اما درست میگه, حق با ونه, , باید هم ممنونتون باشم, من از تک تک شما عزیزان تشکر میکنم که منو فالوو میکنین, منو همراهی میکنین, کامنت میزارین, لایک میکنین, پیشنهاد میدین , مطالب رو به اشتراک میزارین و خلاصه دیگه هر روز و هر شب با منین, منم قول میدم که مأیوستون نکنم عزیزان , سعی میکنم که بهترین و جالب ترین و تازه ترین مطالب رو براتون سر جمع کنم
آدرس صفحه من در فیسبوک با جالب ترین و متنوع ترین مطالب :
https://www.facebook.com/parsnews.at/

#مهدی_امیری #فیسبوک #دوست #دوستان #همراه #وین #اتریش #سرگرمی #اطلاعات #مجله #بهترین #خوندنی #خوب #عالی
#MehdiAmiri #Facebook #Follower #Wien #Vienna #Mehdi_Amiri #MehdiViennaAmiri #MehdiParsnewsAmiri #Entertainment #Farsi

The post !افزایش ناگهانی فالوور ها در صفحه فیسبوک😨😱Mehdi Vienna Amiri appeared first on kostfastnix.

بله دوستان, اتفاقات کوچیک و روزمره بعضی وقتا میتونن اونقدر قشنگ باشن که برای همیشه تو یادمون بمونن .
دیروز رفته بودم سوپر مارکت خرید, خانوم مسنی که خیلی هم بدعنق و ناراحت به نظر میرسید نشسته بود پشت صندوق, یعنی چند تا صندوق دیگم بودن اما مال این خانومه از همه خلوت تر بود, فکر کنم, از ترس خانومه بود که همه میرفتن تو صف های دیگه وایمیستادن !
قیافش عینهو معلم های بد اخلاقی بود که دنبال بهونه میگردن که پاچتو بگیرن! اما دیدم سرش خیلی خلوت تره, گفتم هرچه بادا باد, نمیخواد بخورتم که, واستادم تو صف, سومی بودم.

موقعی که میخواستم پول بدم , اومدم زیپ کوله پشتیمو باز کنم که ببینه که چیزی توش نزاشتم , رسمه دیگه, قبل از اینکه یارو بگه باز کن ببینم, آدم خودش نشون میده, کم اتفاق میوفته اما صندوق داره اجازه داره بگه باز کن ببینم , واسه همینم, اکثرا خودشون نشون میدن که یکوقت ازشون خواسته نشه, حالشون گرفته شه!سوپر مارکت های اینجا , دست کم اونایی که من میرم, دستگاهی ندارن که بوق و سوت بزنه , آخه نمیتونن رو هر پیاز و سیب زمینی و پنیری یک چیز بچسبونن که اگه پولشو نداده باشی, بوق بزنه!
اومدم دم صندوق زیپ کوله پشتی رو باز کنم, خانومه با سرش اشاره کرد و حالتی به صورتش داد یعنی بی خیال بابا این چه کاریه, باز نکن من که نمیخوام ساک تورو کنترل کنم , احترام گذاشت به حساب.
خداییشم, هیچکس تا حالا تو کیف من رو نخواسته ببینه, شاید بخاطر سن و سالم و کله کچل و ریش سفیدم , شایدم البته بخاطر قیافه ی غلط اندازم که به هر چی بخوره به دزدا نمیخوره! 
در ضمن, کچل کچلم نیستم ها, بیخودی میزنم تو سر مال, خودزنی میکنم ! 
تشکر کردم پولو دادم و اومدم که خریدا رو بزارم تو کوله پشتی, دیدم که یکدونه از گوجه فرنگی ها, له شده تو همون توریش !
معمولا خیلی سادس, میری به صندوقدار نشون میدی و میگه برو یکی دیگه وردار, هیچ کار سختی نیست .
من نگاه کردم دیدم یک صف طولانی درست شده جلوو صندوق خانومه بعدشم گفتم لازم نیست دیگه برم عوض کنم, حالا یکیش خرابه, ۴-۵ تا دیگه هست , اونی که له شده بود درآوردم, رفتم انداختم همونجا تو سطل زباله, بقیه رو گذاشتم تو کوله پشتی , کوله رو انداختم رو دوشم برگشتم برم, دیدم خانومه واستاده پشت سرم یک کیسه گوجه فرنگی هم دستشه, گفت ببخشین اینا امروز صبح اومده حتما اون کیسه بهش فشار اومده گوجهه له شده.
نگاه کردم دیدم صف جلو صندوقش ۲ برابر شده , گفتم لازم نبود خانم به زحمت بیفتین, گفت, نه چه زحمتی, وظیفمونه .
زود قضاوت کرده بودم , کوله پشتی رو گذاشتم همونجا دوباره برگشتم تو قسمت خرید, خانومه منو دید, لبخندی زد و پرسید چیزی یادتون رفته, گفتم آره, یک چیز کوچیک.
یک بسته شکلات ورداشتم, با وجودی که صف صندوق اون خانومه طولانی تر بود, واستادم تو صفش, خانومه منو دید, لبخندی هم تحویلم داد, فهمید که دوست داشتم برم پیش اون .
رسیدم دم صندوق, گفت منم هر وقت میرم خرید, همیشه یک چیز یادم میره , اینقدم اعصابم داغون میشه که حد نداره.
شکولات رو که دید گفت اما خوب کاری کردین, این از واجباته, منم شکلات خیلی دوست دارم, هر چی یادم بره, شوکولاتم نبایدیادم بره .
گفتم خدا رو شکر که شکولات دوست دارین, چونکه این واسه شماست بخاطر مهربونیتون .
اشک تو چشاش جمع شد, گفت, امروز زیاد حالم خوب نبود و سر حال نبودم اما شما روز منو ساختین .
گفت قول بدین که از حالا هروقت اومدین پیش ما, بیاین پیش صندوق من .
گفتم, مگه ممکنه کسی شما رو ببینه و بره پیش یکی دیگه ؟! …..
عزیزانم, امیدوارم همیشه با آدمای خوب و مهربون سر و کار داشته باشین, شاد و تندرست باشید 

The post یک اتفاق ساده اما بیاد ماندنی appeared first on kostfastnix.

گفت چرا نمیشه بابی, تحرک , فقط با ورزش و تحرک میتونی از دست این پیه و چربی ها راحت شی!
گفتم عزیزم, من روزی ۷-۸ کیلومتر پیاده روی میکنم, الان ۳-۴ ساله که هیچ روزی, قدم زدنم ترک نشده.
گفت اون خوبه اما دیگه بدن تو به اون پیاده روی عادت کرده, باید یک ورزش جدید بکنی!
گفتم مگه پیاده روی ورزش نیست, اون خوابیدنه که من هر روز نزدک ۲ ساعت تو سواحل دانوب و تو پارک و تو خیابون عرق میریزم , حالا آخر عمری باید برم وزنه برادری؟!
گفت , بابی داری پیر میشی ها, مگه ورزش فقط وزنه بلند کردن و وزنه برداریه ؟!
گفتم اولا که دارم پیر نمیشم, پیر شدم , تا ۵۰-۶۰ سال پیش , هر کی به سن و سال ما میرسید, میگفتن, یارو تا دوباره دندون درنیاره, دست وردار نیست, سرشو زمین نمیزاره!
حالا تو میخوای منو تو ۶۰ و چند سالگی تازه ورزشکار کنی ؟ببری جیم ؟ چطوره اسممو واسه بازی های المپیک هم بنویسم؟!
گفت, نه لازم نیست بری جیم , مگه تو قدم نمیزنی هر روز, مگه دانوب رو دوست نداری؟ خوب میریم با هم دوچرخه سواری؟!
گفتم با هم؟! با تو؟ دوچرخه سواری ؟ اصلا ما دوچرخه داریم که بریم باهاش دوچرخه سواری؟!
گفت این که کاری نداره, دوچرخه میگیریم.
گفتم بی خیال شو بابا, دیگه همین کارم مونده که برم تو این سن و سال تازه دوچرخه بخرم, حتما ماونتین بایک هم باشه که باهاش تو کوه و تپه دوچرخه سواری کنم!
گفت بابی ادای پیر مردا رو درنیار , تو هنوز خیلی مونده که کسی بتو بگه پیر مرد!
آقا, من اینو شنیدم, یک خورده نرم شدم, گفتم نه بابا, مثل اینکه تا شقایق هست, زندگی باید کرد!
گفت بابی بلند شو بریم دوچرخه بگیریم!
منم هر کاری هم که اصلا هم نخوام بکنم, ۳ دفه اصرار کنن, میگم باشه, البته بچه هام ها نه کسای دیگه!
ما رو این یک الف بچه, ورداشت برد وآسه دوخرچه خریدن!
تو مغازه, فقط واسه من دنبال دوچرخه میگشت, گفتم تو واسه خودت نیگا کن, من خودم پیدا میکنم.
گفت نه بابی, من نمیخوام!
گفتم, یعنی که چی, منو آوردی دوچرخه بگیریم که بریم دوچرخه سواری, اونوقت تو نمیخوای, تو نگیری, منم نمیگیرم!
خلاصه درد سرتون ندم, ۲ تا دوچرخه گرفتیم, تو ماشین هم جا نمیشدن, یک ساعت طول کشید تا با هزار زحمت و بدبختی کاهپپومدیمشون تو ماشین و با صندوق عقب باز و تابنااب پیچی شده, آوردیم خونه, گذاشتیم تو انباری پایین تو زیر زمین.
روز بعد, گفتم , بلند شو دخترم, بلند شو که میخوایم بریم دوچرخه سواری.
گفت بابی تو هم یه چیزیت میشه ها, الان ۳۵ درجست, تو این گرمام مگه کسی میره دوچرخه سواری؟!
یکی دو روز گذشت, شانس آوردیم هوا خنک شد, گفتم بریم که امروز, هوا, هوای بیرون و دوچرخه سواریه ؟!
گفت بابی, معلومه که تا این سن رسیدی, اصلا تا حالا دستتم به دوچرخه نخورده, آخه تو این هوای به این سردی ۱۶ درجه, کسی میره دوچرخه سواری؟!
تا همین امروز که هوا, واقعا عالیه , نه داغ و نه سرد , ۲۴-۲۵ درجه! گفتم بلند شو دخترم که دیگه امروز واقعا هوا جون میده واسه دوچرخه سواری!
گفت بابی, بعد از مدتها, امروز هوا, واقعا عالیه, حیف نیست هوای به این خوبی رو آدم با دوچرخه سواری هدر کنه!
خلاصه هیچی دیگه دوستان, الان نزدیک ۳ هفتست که دوچرخه ها, همونطوری که گذاشتیمشون تو انباری تو زیرمین, تکونشون ندادیم, دوشنبم که دخترم میره واسه یه ماه و نیم مسافرت , بعد هم که برگرده میگه بابا حالا که دیگه هوا سرد شده , بزا تابستون شروع کنیم, واسه تو, تو این سن و سال, تو هوای سرد, دوچرخه سواری نکنی, بهتره!
اینم حکایت ما و بچه های این دور و زمونه

کلا هم, پیش خودمون بمونه, منم یک جورایی, خوشحال ترم که این دوچرخه ها همون تو انباری بمونه و نه من کاری به اونا داشته باشم و نه اونا به من, همون روز که میخواستم دوچرخه ها رو تست, حتی همون سوار دوچرخه شدن هم بعد اینهمه سال, خودش مشکل بود چه برسه به اینکه بخوای پام بزنی!
بیست و چند سال پیشم که هنوز زن و بچه ای درکار نبود, من در یک تصمیم انقلاابی, نیم ساعته تصمیم گفتم که باید حتما دوچرخه بخرم و روزی
دستکم ۲۰-۳۰ کیلومتر دوچرخه سواری کنم , با کلی پول, دوچرخه ای خردیم و یکی دو روز باهاش ۳۰-۴۰۰ متری رفتم و گذاشتمش تو انباری که مخصوص دوچرخه ها بود !
بعد از ۷-۸ سال تازه یادم افتاد که در اسباب کشی ۵ سال قبل, یادم رفته دوچرخه رو از محل نگهداری دوچرخه ها وردارم, گفتم برم ببینم چی شده این دوچرخه شاید باشه هنوز, دیدم آقا, اون خونه رو تمامشو, کوبیدن دوباره ساختن!?

The post !نزارین بچه ها واستون تصمیم بگیرن appeared first on kostfastnix.